Jak wygląda msza w Tajlandii?

Niedawno obchodziliśmy w Tajlandii ważne święto buddyjskie Visakha Bucha upamiętniające narodziny, oświecenie i śmierć Buddy. W tamtym roku wybraliśmy się na organizowany z tej okazji Festiwal Rakiet  do Yasothonu.  KLIK  Natomiast w tym roku byliśmy na „mszy”. Nie pierwszy i nie ostatni raz mieliśmy okazje oglądać tajskie obrządki religijne, które „mszy” w naszym rozumieniu zupełnie nie przypominają. Opowieść o tym jak Buddyści się modlą należałoby zacząć od tego, że właściwie się nie modlą, ponieważ nie mają Boga. Buddyzm to ‘filozofia życia’ a nie religia, a Budda nie jest Bogiem. Nie jest wszechmogący i nie wypełni wszystkich próśb jakie składają do niego wierni. Buddyści twierdzą, że chodząc do świątyni, składając pokłony i dary oddają respekt i szacunek dla Buddy, natomiast nie modlą się, czyli nie proszą o zdrowie, o zdany egzamin, o lepszą pensje itd.  Tak przynajmniej jest teoretycznie, a co naprawdę sobie myślą oddając pokłony przed Buddą to już inna sprawa.

Tajlandia z biurem podróży, czyli co wybrać Pattaya, Rayong czy Koh Samet.

Pattaya - miejska plaża 

Tajlandia stała się modną i popularną destynacją wśród polskich turystów i podróżników. Wszyscy którzy byli już w Tunezji, Turcji, Egipcie czy w Maroku chcą teraz jechać do Tajlandii. Nic dziwnego, to piękny i ciekawy kraj  o orientalnej kulturze i kuchni,  a jednocześnie nowoczesny i dobrze zorganizowany, łatwy do podróżowania. W Azji południowo wschodniej  to dobre miejsce na rozpoczęcie podróży na własną rękę.

Jeżeli jednak ktoś nie ma odwagi zorganizować sobie taką podróż samemu pozostają biura podróży, które zalewają nas ofertami. W ofercie wyjazdów do Tajlandii lub Tajlandia + inne sąsiednie kraje z reguły mamy opcje kilku dni odpoczynku w wybranym miejscu. Najczęściej są to plaże najbliżej Bangkoku czyli Pattaya, Rayong lub Koh Samet. Byliśmy już we wszystkich trzech miejscach więc dzisiaj napisze co ja bym wybrała i dlaczego.

Wszystkie dzieci na świecie są takie same.

Give mi five!  Filipiny, Palawan

Tata wysłał mnie po wiosło ;-)  Filipiny, Palawan

# lubią się śmiać, bawić i wygłupiać ....
# chcą pomagać rodzicom - czują się wtedy ważne i potrzebne ...
# czasami próbują na siłę być dorosłe ...
# płaczą jak jest im źle ...
# uważają, że szkoła jest nudna ...
# CHCĄ BYĆ KOCHANE I SZCZĘŚLIWE!
Żeby tylko świat nie przeszkadzał im cieszyć się życiem....

Czy w Tajlandii nadal mamy stan wojenny?

Czy w Tajlandii nadal mamy stan wojenny?
Tak, mamy. Właśnie niedawno minęła rocznica wprowadzenia i póki co nic nie wskazuje na to, że sytuacja ma się zmienić. Rządzi nami generał a wojsko utrzymuje w kraju spokój tzn. zwolennicy partii ‘żółtych’ i ‘czerwonych’ siedzą cicho i czekają na ogłoszenie kolejnych demokratycznych wyborów. Ostatni stan wojenny (w 2006 r.) trwał półtora roku po czym wygrała po raz kolejny partia ‘czerwonych’. Rządy 'czerwonych' nie podobały się zwolennikom żółtych więc w listopadzie 2013 zaczęły się demonstracje i zamieszki. Po czym znowu ogłoszono stan wojenny, kilku ludzi zamknięto w więzieniach i teraz jest spokój.

SIEROCY BIZNES W NEPALU KWITNIE

Dzisiaj znowu będzie o Nepalu i sierocińcu. Dlaczego?

Ano dlatego, że w komentarzu pod postem o naszej pracy w sierocińcu w Kathmandu ktoś napisał „Czy to nie jest przypadkiem wasz Tamata?” i wysłał linka do artykułu o sierocym biznesie.

Historia akurat nie jest o „naszym” Tamacie ale artykuł bardzo mnie poruszył, dlatego postanowiłam o tym napisać. Właściciel sierocińca, w którym my pracowaliśmy bardzo możliwe, że jest spokrewniony z opisanym Tamatą, mają to samo nazwisko, pochodzą z tej samej wsi Darchula, obaj mieli też sierocińce w tej samej części Kathmandu – Lolitpur. W sumie to nieistotne,  takich Tamatów może tam być tysiące.

W skrócie artykuł opowiada o włoskiej wolontariuszce, która wydała ‘wojnę’ właścicielowi sierocińca w Kathmandu panu Tamata. Wojna to może duże słowo, ale skoro jak sama bohaterka pisze, grożono że ją zabiją i będąc w Nepalu ukrywała się w domach dyplomatów, to sprawa jest poważna.

Jeżeli nawet sprawa zakończy się wygraną czyli zamknięciem sierocińca pana Tamaty to i tak będzie to sukces pozorny. Panu Tamacie,  który ma ogromne ‘zaplecze’, jest więc nietykalny i tak nic nie grozi. Sprawa przycichnie a on utworzy sobie nowy sierociniec pod inną nazwą i dalej będzie prowadził sierocy biznes. Nie on pierwszy i nie ostatni.  W Nepalu już dawno odkryto, że to bardzo opłacalny biznes  więc  sierocińców przybywa jak grzybów po deszczu. 

Maszynka do zdawania prawa jazdy.

Po pół roku jeżdżenia samochodem Rajski uznał, że przydałoby się tajskie prawo jazdy. W zasadzie wszystkie znajome farangi pukały się w głowę i mówiły, a po co ci to, wystarczy zawsze mieć przy sobie „upoważnienie do poruszania się po tajskich drogach” w postaci 200 Baht  (jak potrzebne dłuższe to coś dopiszemy :)

Prawdą jest, że w ciągu pół roku przejechaliśmy około 5 tyś km i pomimo licznych kontroli tajskiej policji nawet nasze „upoważnienie” nie było potrzebne. Wystarczyło wyciągać dowód rejestracyjny, polskie prawo jazdy i parę innych dokumentów, które zawsze mam pod ręką i najlepiej mówić do siebie po polsku.  A żeby zdezorientowany policjant nie stracił twarzy należy jeszcze zapytać o drogę do miejscowości do której właśnie jedziemy. A że ja zawsze siedzę z mapą na kolanach więc pokazuje na mapę i mówię nazwę najbliższego miasta. Wtedy zadowolony z siebie policjant (mógł pomóc farangom) pokazuje nam, że prosto. My uszczęśliwieni, że już wiemy jak mamy jechać bardzo dziękujemy no i jedziemy prosto. Tak to mniej więcej zawsze wyglądało.

Phu Kradueng, czyli ucieczka przed upałami.

Co robić jak temperatury przekraczają 40 st? Gdzie uciekać? Najlepiej w góry, tam zawsze chłodniej.

Kwiecień i maj to najcieplejsze miesiące w Tajlandii, nawet dla nas (zaprawionych w boju) robi się czasami nie do wytrzymania. 

Pamiętam, że kiedyś będąc  w południowych Indiach, w tym okresie też uciekaliśmy w góry z powodu upałów, wtedy to były Góry Kardamonowe (Munnar).

Tym razem zaplanowaliśmy Park Narodowy Phu Kradueng oddalony od nas około 250 km. To bardzo ciekawy i NIETYPOWY Park ponieważ nie da się do niego dojechać, trzeba dojść. Dojść nie oznacza małego spacerku ale dość męczącą trasę pod górę (około 4-5 godzin).

TRZĘSIENIE ZIEMI - NEPAL – KATHMANDU – DURBAR

Trzęsienie ziemi w Nepalu

Matka natura znowu przypomniała nam kto tu rządzi.

Co z tego, że przewidywano, że mówiono o niewłaściwej zabudowie w stolicy Nepalu, o przeludnieniu, o tym że straty będą dużo większe niż ostatnio w 1934 roku.

Tragedia się stała ... ziemia się zatrzęsła ... tysiące ludzi zginęło.

Kathmandu

Zgodnie z tradycją, w Nepalu ojciec dzieli ziemie równo na wszystkich synów, czego skutkiem jest miejscowa zabudowa, czyli na małych skrawkach ziemi rosną w górę wielopiętrowe domy. Im większa i zamożniejsza rodzina tym wyższy dom,
Co z tego że to niezgodne z prawem budowlanym?
Kto by się przejmował jakimś prawem budowlanym. Inspektorowi da się w razie czego łapówkę i wszystko będzie dobrze. Albo i nie, jak pokazały nam ostatnie wydarzenia.

KOH SAMET na kilkudniowy odpoczynek niedaleko Bangkoku

Wszyscy którzy przyjeżdżają na krótki pobyt do Tajlandii zwiedzają przez parę dni Bangkok a potem koniecznie jadą na jakąś wyspę lub przynajmniej plaże na lądzie. Nic dziwnego osławione wyspy i plaże tajskie koniecznie trzeba zobaczyć! Są tego warte! Z reguły mamy tylko dylemat co wybrać?

Jeżeli nasze wakacje są krótkie (10-14 dni, bo na krócej to nie warto przylatywać ;-) mamy następujące opcje:

- lecieć z Bangkoku samolotem np. na Phuket, Krabi lub Koh Samui (wychodzi oczywiście drożej)

- jechać autobusem/pociągiem, najlepiej nocnym na południe i tam coś wybrać (wersja tańsza ale trochę czasu zajmuje)

- zdecydować się na plaże blisko Bangkoku np. wyspę Koh Samet (która jest Parkiem Narodowym – wstęp kosztuje 200 Baht)